بررسی یک پرونده کارشناسی خاص

 

بیمار خانمی خوش چهره از یکی از کشورهای عربی همسایه بود . وقتی به دفتر کارشناسی مراجعه کرد اولین چیزی که توجه من را جلب کرد حالت غیر عادی صدایش بود .
بیمار به دلیل کمبود زمان به مطب  دندان پزشکی مراجعه کرده بودکه تمامی مراحل درمان را در یک جلسه ی طولانی مدت ( با بیهوشی ) برایش انجام دهد .
براساس عکس رادیو گرافی دندان های هفده ، پانزده و چهارده ، بیست و دو و بیست و شش بیماردر فک بالا درمان ریشه شده و بیمار بریج سه واحدی از جنس pfm بر روی دندان های بیست و پنج و بیست و شش داشته و دندان های چهارده ، پانزده و هفده روکش موقت داشته اند .
دندان پزشک به او پیشنهاد می دهد که بریج بالا ، سمت چپ را خارج کرده وجای خالی  دندان ها ی شانزده و بیست و پنج را با ایمپلنت پر نماید. و همچنین روکش دندان های بیست و چهار و بیست و شش را با تمام سرامیک تعویض نماید .
بنا براین در یک جلسه ی درمانی وی درمان های توصیه شده را انجام می دهد .
پس از انجام درمان های ذکر شده بیمار به دلیل تغییری در صدا هنگام گفتگو به دندان پزشک مراجعه می نماید اما ایشان پاسخ قابل قبولی به بیمار نمی دهد .

دکتر مهران همتی کارشناس رسمی دادگستری

بیمار نیز به ناچار به دندان پزشک های دیگری مراجعه می نماید و متوجه می شود که دندان پزشک  هنگام نصب ایمپلنت ، به فضای سینوس فکی وارد شده و همین موضوع سبب تغییر تن صدای بیمار گشته بود .
پس از انجام معاینه ی بالینی و بررسی عکس های رادیو گرافی جدید، صحت گفته ی بیمار تایید شد و از سوی دیگر دندان پزشک هنگام خارج کردن بریج بالا سمت چپ پالپ دندان شماره ی بیست و چهار را دچار آسیب نموده و متعاقب آن اقدام به درمان ریشه کرده است .
نتیجه گیری : به دلیل انجام درمان های پیشرفته اما غیر ضروری بر روی دندان های بیست و چهار و بیست و شش و نتیجه ی ضعیف به دست آمده ازدرمان های انجام شده که شامل دندان بیست و چهار :
1 – با توجه به عکس تکی دندان به نظر می رسد که دندان پزشک هنگام تلاش برای دسترسی به فضای پالپ بیستر از حد لازم بافت دندان را تراش داده و سبب ضعیف شدن ساختمان ( structure  ) دندان گشته است .
2 –با توجه به ضعیف بودن دیواره های باقی مانده از دندان از پست استفاده نمی کند.
3 – لبه (margin)روکش نصب شده بر روی دندان با بافت دندان تطابق نداشته و پله ایجاد کرده است . از سوی دیگر به نظر می رسد که تراش دندان مذکور برای روکش pfm مناسب بوده وبنابراین می توان نتیجه گیری نمود که دندان پزشک علی رغم تغییر نوع روک دندان نوع تراش را تغییر نداده است .
4 – با توجه به ضایعه ی زود هنگام انتهای ریشه ی دندان شاید لازم بود که دندان پزشک فضای داخل ریشه را تا فایل درشت تری تمیز می نمود .
دندان بیست و پنج :
1 – نیمی از ایمپلنت وارد فضای سینوس شده است .
2 – به نظر می رسد با توجه به سایز نا مناسب ایمپلنت و ابوتمنت انتخاب شده عملا فضائی برای نصب روکش وجود ندارد . ( به همین دلیل روکش آننیز نصب نشده است )
دندان بیست و شش :
1 – روکش ساخته شده بر روی این دندان تطابق مناسب با بافت دندان را ندارد .( فاصله وجود دارد )
2 – حدود یک سوم ریشه ی  مزیو باکال خالی بوده و دندان پزشک تلاشی برای درمان ریشه یمجدد انجام نداده است .
دندان هفده :

1 - روکش این دندان از نوع onlay بوده اما لبه ها فاقد تطابق لازم با بافت دندان می باشد .
2 -  درمان ریشه ی انجام شده بسیار ضعیف بوده و دندان پزشک قبل از نصب روکش دائم می بایست نسب به تکمیل آن اقدام می نمود.

ایمپلنت شانزده :
1 – حدود نیمی از ایمپلنت وارد فضای سینوس شده .
2 – روکش تمام چینی نیمی از ابوتمنت را پوشانده است و خط تراش صحیحی ندارد. با توجه به ظاهر ابوتمنت به نظر می رسد که جهت روکش    pfmطراحی شده باشد .
دندان پانزده :
1 -  در انتهای ریشه ی دندان سایه هائی از آغاز یک ضایعه ی پاتولوژیک به چشم می خورد که به نظر می رسد دندان پزشک آن را نادیده گرفته است .
2 – درمان ریشه ی انجام شده برای این دندان مناسب نبوده( با توجه به سایز نازک گوتا )پس دندان پزشک می بایست فضای کانال ریشه را تا فایل بزرگ تری تمیز می نمود .
3 – اگرچه مقدار مناسبی از گوتا خارج شده است اما پست کوتاهی استفاده شده و عملا چند میلیمتر از فضای کانال دندان خالی باقی مانده است .
4 – اگرچه بین روکش  این دندان و بافت دندان فاصله ای دیده نمی شود اما در قسمت مزیال emergence profile     مناسبی ندارد .
دندان چهارده :
1 – درمان ریشه ی این دندان ضعیف بوده و ترمیم نهائی بدون انجام زیرسازی مناسب انجام شده است .
2 – روکش نصب شده نیز تطابق مناسبی با بافت دندان نداشته و به نظر می رسد که در قسمت مزیالون حفره وجود دارد .
نتیجه گیری :
1 - از آنجا که روکش های تمام سرامیک سازگاری مناسب تری با بافت های دهان و دندان دارند لذا پیشنهاد تعویض روکش ها به بیمار سبب ارتقا بهداشت دهان و دندان وی خواهد گشت اما با توجه به دندان های تراش خورده ی اطراف فضاهای خالی شانزده و بیست و پنج ( وفضای باریک به جای مانده از این دندان ) بریج تمام سرامیک نیز پیشنهاد مناسبی بود.
از آنجا که درمان های پروتز انجام شده مطابق اصول علمی نمی باشد ( به دلایل ذکر شده ) دندان پزشک موظف به بازگرداندن هزینه ی پرداختی بیمار می باشد . اما به دلیل وارد نشدن صدمه به بافت دندان ها ( به غیر از دندان بیست و چهار )  قصوری رخ نداده و بنابراین جریمه ی مضاعفی در نظر گرفته نمی شود .
2 – دندان پزشک با طرح درمان غلط خود سبب از بین رفتن حیات دندان مذکور گشته لذا یک سوم دیه دندان آسیا به عنوان ارش در نظر گرفته شد .